Swift czy React Native – co lepsze do tworzenia aplikacji iOS?

Kiedy myślimy o tworzeniu aplikacji mobilnej na iOS, kluczowym wyborem jest decyzja pomiędzy natywnym a hybrydowym podejściem do developmentu. Oba rozwiązania mają swoje zalety i wady, a właściwy wybór wymaga przeprowadzenia badań i skonfrontowania ich z własnymi celami. Jeśli chodzi o hybrydowy development, najczęściej wybieranym narzędziem jest React Native od Facebooka, natomiast w przypadku natywnego rozwoju najprawdopodobniej sięgniemy po dedykowany język Apple, czyli Swift. Oczywiście to tylko podstawy — wybór nie jest wcale tak prosty.

Sukcesor Swifta

Swift został stworzony jako następca języka Objective-C, którego Apple używało przez dziesięciolecia. Objective-C stał się już nieco przestarzały, by nie powiedzieć delikatnie — brakowało mu nowoczesnych funkcji, co wynikało z faktu, że powstał w latach 80. Swift został zaprezentowany podczas Worldwide Developers Conference w 2014 roku jako dedykowany język do budowy aplikacji iOS i od tej pory otrzymał wiele znaczących aktualizacji. Wiele bardzo popularnych aplikacji jak Twitter, SlideShare czy Airbnb powstało właśnie w Swift i z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że do tej listy już wkrótce dołączą kolejne.

Hybrydowy development aplikacji = React Native

React Native to framework JavaScriptowy stworzony przez Facebooka, służący do tworzenia aplikacji wieloplatformowych. Był wykorzystywany również przy tworzeniu wielu znanych aplikacji, takich jak SoundCloud, Instagram oraz oczywiście oficjalnej aplikacji Facebooka. Główną ideą było umożliwienie programistom pisania kodu i budowania aplikacji jednocześnie na iOS i Androida, przy czym elementy interfejsu są renderowane natywnie dla każdej z platform. To sprawia, że proces developmentu jest zauważalnie szybszy niż tworzenie oddzielnych zespołów programistycznych pod każdą platformę, zachowując przy tym wrażenia użytkownika charakterystyczne dla danej platformy.

Swift vs React Native dla iOS

Oczywistą przewagą hybrydowego podejścia jest możliwość korzystania z jednej bazy kodu do tworzenia aplikacji na obie platformy. Android posiada dużą część rynku, więc nawet jeśli początkowo skupiasz się tylko na iOS, dobrze jest zostawić sobie otwartą furtkę na przyszłość. Mimo to, React Native posiada kilka kluczowych zalet nawet przy samym rozwoju aplikacji iOS. Ostatecznie wybór powinien opierać się na celach konkretnego projektu i na tym, co w nim priorytetowe. W rzeczywistości dobór technologii jest znacznie bardziej złożony niż tylko kwestia przyspieszenia developmentu, dlatego warto głębiej przyjrzeć się kluczowym różnicom:

• UI: Programiści Swifta mogą wykorzystać SwiftUI i od podstaw tworzyć interfejsy ściśle dopasowane do iOS. Z kolei React Native korzysta z bibliotek JavaScriptowych do budowania interfejsów użytkownika. To daje sporo korzyści — dostęp do przydatnych narzędzi firm trzecich, bibliotek i wielu wielokrotnie używanych komponentów, co znacząco upraszcza tworzenie natywnego UI zarówno na iOS, jak i Androida.
• Szybkość kodowania: Chociaż Swift zdecydowanie usprawnił pracę w stosunku do Objective-C i pozwala szybciej budować aplikacje iOS, React Native ma pod tym względem przewagę. JavaScript jest od dłuższego czasu najpopularniejszym językiem programowania i nie bez powodu. Społeczność, liczba narzędzi i rozwiązań są ogromne i znacznie ułatwiają pracę nawet mniej doświadczonym programistom.
• Nauka: Apple zadbał o bardzo dobrą dokumentację i udostępnił środowiska testowe, jednak trudno konkurować tutaj z JavaScriptem — praktycznie każda informacja jest na wyciągnięcie ręki po szybkim wyszukaniu w Google. Ta różnica może z czasem się zmniejszać, lecz obecnie, z racji liczby dostępnych narzędzi, poradników i deweloperów, przewaga JavaScript w tej kwestii jest ogromna.
• Wydajność: Wydajność aplikacji zależy od wielu czynników — od konfiguracji po rozmiar i złożoność projektu. Mimo to React Native wykorzystuje natywne optymalizacje i narzędzia, które istotnie wpływają na wydajność, niezależnie od innych czynników.
• Stabilność: Tutaj Swift wyraźnie góruje nad React Native. To język zaprojektowany pod konkretną platformę, korzysta z type safety, dzięki czemu łatwiej wychwycić błędy, a wydajność i stabilność są zoptymalizowane pod kątem iOS. Hybrydowe podejście i nacisk na szybszy development mają w tym aspekcie pewne minusy w porównaniu do języka tworzonego z myślą o jednej platformie. Oczywiście mowa tu o standardowym przypadku, bo różne biblioteki i narzędzia platformowo-specyficzne mogą znacząco wspomagać React Native w tej dziedzinie.

A może oba?

Społeczność JavaScript jest znacznie starsza i większa, co samo w sobie jest ogromnym atutem. Bez względu na projekt, możesz być raczej pewien, że JavaScript przewyższy Swifta pod kątem dostępności programistów, kosztów, czasu realizacji, wsparcia społeczności i ilości dostępnych bibliotek third-party. Mimo to środowisko Swifta prężnie się rozwija i jeśli masz zamiar stworzyć aplikację iOS maksymalnie dostosowaną do platformy i korzystającą bez problemów ze wszystkich jej funkcjonalności, to Swift może lepiej sprawdzić się niż React Native. W typowych przypadkach, gdzie największą rolę grają czas i koszty, React Native pozostaje najczęściej najlepszym wyborem. Na koniec warto dodać, że jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z programowaniem, dobrze opanować oba rozwiązania – krzywa uczenia nie jest stroma dla żadnego z nich, a możliwość pracy z oboma technologiami znacznie zwiększy Twoje szanse na rynku i będzie dużym atutem na przyszłość.